Deze keer proppen we het strategischer vol dan anders: we zitten beiden door onze propere was en moeten het lokale wassalon opzoeken, dus de plastic zakken met vuile was gaan bovenaan. Dit wordt ofwel alweer een groot succes van team Sven & Kevin, ofwel wordt de eerstvolgende stop een kledijzaak. Onderweg naar het wassalon bekijken we alvast waar de dichtste winkels liggen.
We splitsen alles netjes zoals de mama's dat doen: donker bij donker, bleek bij bleek. Maar mogen jeansbroeken nu bij hemden? En wat met die grijze kleren? Kiezen we heet, warm of koud? En welke soort was is dit?? We dumpen alles in 4 wasmachines, kijken op welke instellingen alle wasmachines staan en kiezen hetgeen het meest voorkomt. We hopen op het beste en gaan een sandwich eten in het restaurantje aan de overkant van de straat.
Na de verrassend lekkere sandwich wordt het spannend: blijven onze sokken passen? Of geven we ze beter aan gezinnen met pasgeboren baby's?
Op het eerste zicht lijkt alles dezelfde grootte te hebben, alles draagt een frisse geur, ziet er proper uit, wat wit was is nog steeds wit, zelfde verhaal met andere kleuren. Succes!!
Volgend probleem: wat mag er in de droogkast, wat niet? De tekeningen op de kleren zeggen ons evenveel als het dialect van een limburger, dus komt Sven met een schitterend idee: we laten de droogkast voor wat het is, en leggen de natte kleren gewoon in de koffer van de auto, want het is daar toch altijd warm. Zo gezegd, zo gedaan en terwijl onze was droogt, zetten we koers naar Bryce Canyon.
Eens aangekomen op Bryce stuiten we op het volgende probleem van de dag. Wat was hier ook al weer te doen?
Snel even de toeristische dienst binnenhuppelen en dan weer een hotel zoeken. Het eerste hotel heeft geen ruimte meer voor ons, maar de vriendelijke dame verwijst ons door naar hun hotel aan de overkant, daar is nog plaats.
Snel trekken we erheen, maar het mag niet baten, er zijn geen kamers 'probeer anders eens aan de overkant'
Zo blijven we bezig natuurlijk. we rijden een eindje terug en zien een motel op een hoek van de straat.We besluiten ons geluk nogmaals op de proef te stellen.
Hier kunnen we huizen voor 1nacht.
Uitladen, de was uitstallen op ons bed, de kast, de tafel, ... want blijkbaar was de koffer niet zo warm als we dachten om vervolgens opnieuw gaan wandelen (worden we toch nog sportief? o.O).
Een watervalletje, een grot met ijspegels die soms wel tot juni blijven hangen (maar dit jaar niet dus, wat hebben we weer geluk) houden ons bezig.
Ondertussen is er alweer een dag voorbij en is het stilaan tijd om onze magen te spijzen.
We vertrouwen onze gps ondertussen weer en stellen hem in op "cowboy's smoke house" in de voedselcategorie "Barbeque", dit kan weer niet slecht zijn.
We komen aan en zien een klein minder mooi ogend restaurantje, maar het staat in de gps, dus het moet goed zijn.
Binnengaan op goed geluk, en dit was blijkbaar een goede keuze, heerlijke kippen noodle(tagliatelli) soep. Een steak en ribbetjes gaan vlot binnen en onze magen vieren feest.
Morgen komen we hier zeker terug.
Wordt vervolgd...
:):):) goeie soldaten trekken hun plan he zie je wel !!nu nog een strijkijzer vinden.
BeantwoordenVerwijderenNog geen bastos sigaretten tegengekomen ?
grts
tegen dat jullie terug komen zal je kunnen meedoen aan de nacht van vlaanderen een wandeling van 100 km dat zal niks meer zijn voor jullie.En wat betreft de was een goei soldaat trekt zijn plan wel he en laat de steak en/of ribbetjes maar smaken he
BeantwoordenVerwijderen@Henk, elke motel/hotelkamer heeft een strijkijzer, dus dat geeft geen probleem.
BeantwoordenVerwijderenSigaretten nog niet echt tegengekomen, zal in de laatste week eens kijken daarvoor.
@denoeden, nacht van vlaanderen zal een makkie zijn! Ribbetjes zijn veel te lekker hier.. met hun zelfgemaakte barbequesaus.. *kwijl*
@kevin laat ze maar smaken want eens terug in belgie is het gedaan
BeantwoordenVerwijderen