Dag 9: Death Valley

half 9, we ontwaken op een parking langs de freeway. Een nacht doorrijden en dan nog een hotel zoeken was wat overmoedig blijkbaar.
Maar goed, onze trouwe vierwieler blijkt dus nog een relatief goed alternatief op een hotel.
Even wat uitrekken en verder rijden richting Death Valley.
Toch maar eerst een hotel zoeken deze keer, het oorspronkelijke hotel ziet er nogal bouwvallig uit. Hier willen wij onze nacht niet doorbrengen.
Er is alweer een 'Best Western' in de buurt. Hoera!! snel de gps instellen en in een vlotte beweging erheen.
Spannend.. hebben ze nog een kamer of niet?
En jawel er is nog een kamer vrij, oef deze avond zitten we gerust.

Ondertussen is het alweer kwart na 11, tijd voor ontbijt dus. Bij de eerste de beste Mc donalds springen we binnen, Een hamburger, frietjes en een soda van 1l laat onze maag kreunen 'toch niet weer?'
Het zal moeten.. Alles flink opeten, zelfs de liter soda ging vlot binnen deze keer, we worden echte amerikanen.
De wagen weer in en richting DV, een tussenstop in Ghost Town, waar nog 5 ruines staan uit een lang vervlogen tijd.
Fotopauze, klagen over de hitte en doorrijden naar DV.
Een berg- en woestijnlandschap verwelkomt ons. Niet veel later het bord van Death Valley, en weeral niet verloren gereden.




We genieten van het landschap, stoppen al eens voor een fotopauze, de thermometer haalt temperaturen van 104°F. Hiervoor zijn wij niet gemaakt.. Maar we zetten door

The devils golfcourse, nog wat ruines en vervolgens 'natural bridge' Dit gaat vast mooi zijn.. we rijden naar boven. De weg lijkt wat op de weg van gisteren, veel putten en stenen. Na veel gebrul en gehobbel raken we boven.

Blijkt dat we nog een heel eind te voet moeten. Water in de zakken, camera's mee en we klimmen verder. Na een vermoeiende klim tussen de warme rotsen terwijl de zon ons behandelt zoals een oven met een kalkoen doet, komen we aan bij een stenen brug, knap om te zien, maar de weg loopt verder, dit was misschien niet wat we moesten zien?
Buiten adem klimmen we dus verder, er kan immers iets moois op ons wachten achter de 37ste bocht.Dit blijkt echter niet het geval want na wat geklim geklouter en veel ademnood komen we uit op een doodlopend punt.
Terugkeren naar de veel te warme wagen dan maar.
Gebakken verlaten we Death Valley, tot we iets alarmerend zien: de Mustang heeft dorst en het dichtstbijzijnde tankstation is 57 mijl weg.
Tijd om onze beste eco-driving kunsten boven te halen, wat niet simpel is met een automatische V6 onder je kont.
Zouden we beroep moeten doen op de verzekering die we afgesloten hebben? Spannend.
Uiteindelijk heeft de saaie (maar zuinige!) rit z'n vruchten afgeworpen: met de meter diep in het rood en de auto al puffend komen we het tankstation binnengerold. Hoera!

Onderweg naar van het tankstation naar het hotel nog eens stoppen voor een ijskoude frisdrank en inchecken in ons hotel.
Nadat alles is uitgepakt verkennen we de bar tot de vriendelijke barmeid ons eruit gooit wegens sluitingstijd en alweer zit er een dag in de US op.

Wordt vervolgd...