Zonder problemen (we hebben immers ervaring met proppen en schikken nu) krijgen we alles netjes weggestoken en zijn we klaar voor een laatste ritje.
Jawel.. vandaag is de dag dat we afscheid nemen van onze trouwe vriend. 28 dagen lang heeft hij ons gebracht waar we wilden komen, en soms ook waar we liever niet hadden geweest.
Als laatste eerbetoon gooien we er nog een halve naftbak in en trekken we richting Los Angeles. Onderweg stoppen we nog even om te eten.
Wegens gebrek aan een Mc Donalds of soortgelijk besluiten we de pizzahut binnen te strompelen. Elks bestellen we onze eigen pizza en zijn teleurgesteld eens we doorhebben dat het een personal pizza
is, dit komt overeen met een cdtje.
Onze magen zijn wat in de war en wij hebben honger.
Op onze zoektocht naar voedsel hebben we ook een cinema ontdekt, hier ook maar eens heen, het moet gewoon in Amerika.
Met een zak popcorn en een soda begeven we ons richting filmzaal. Voor de ene een "grote" zaal voor de andere een kleine, het is maar te zien welke cinema je in Belgie gewoon bent.
Na de film is het hoogtijd om richting luchthaven te gaan, een hotel te zoeken en dan de wagen te gaan afleveren.
Eens ingechecked begeven we ons dus naar het bedrijf, waar de man onder de indruk is van onze afgelegde afstand.
Een laatse checkup van de wagen, een laatste fototje en een traantje later zitten we in de shuttle naar ons hotel.
Dag29:
We ontwaken met een slecht gevoel, vandaag is immers een vreemde dag, er staat iets irritant te gebeuren maar wat was dat ook al weer?
Oh ja, we moeten terugkeren naar huis..
Aangezien er in de buurt van het hotel niets te doen is blijven we in de kamer en bekijken de tv nog wat.
Plots is het toch tijd om door te gaan, uitchecken en met de bus naar het vliegveld.
Veel te vroeg zijn we daar, en er valt niets te doen, een restaurantje, een winkeltje, een soortgelijk restaurantje en weer een soortgelijk winkeltje.
Er zit niets anders op dan onze reisspelletjes boven te halen en ons zo te amuseren. Een beetje mens erger je niet, dammen, domino,...
Wanneer het dan plots toch bijna tijd is om aan boord te gaan blijkt het verdacht stil rond de terminal. Ook het gebrek aan british airways vliegtuig doet ons afvragen of we nog wel aan de juiste
terminal zitten.
En jawel, weeral gewijzigd met als gevolg dat we naar de geheel andere kant mogen wandelen.
Eens de vlieger op installeren we ons voor een hobbelige en vrij slapeloze vlucht. Ons vermaak is een klein tv schermpje in de zetel. Dat perfect werkt tot ze besluiten van het ding te resetten.
Na enige tijd en een maaltijd werkt het ding toch weer terug en kunnen we de rest van de vlucht wat films kijken.
Eens in Engeland worden we verwelkomd door een moslimvrouw en 3 moslimsecuritys. Jep we zijn wel degelijk terug in Europa.
We schuimen Heathrow nog eens af en instaleren ons voor een paar uur in een stoeltje tot we de laatste vlucht naar Belgie mogen nemen.
Na lange uren komen we aan in Belgie en verwelkomt het zwerfvuil ons.. Weeral een teken dat we juist zitten.
Nog snel de bagage halen. En vervolgens worden we verwelkomd door familie, die maar al te blij zijn dat we terug zijn. Hoewel het gevoel deels wederzijds is waren we toch liever ginder gebleven.
Jammer maar helaas, mooie liedjes duren niet lang, en dit liedje is ook weer gezongen.
en nu terug beginnen sparen voor een volgende trip naar de usa
BeantwoordenVerwijderenTja, zoals ge zegt, schoon liekes duren nie lang maar dees lieke heeft toch wel een lange maand geduurd. En wij zijn blij dat ge terug zijt.
BeantwoordenVerwijderen