Dag 24,25,26,27: San Diego

Dag 24 is niet een van de boeiendste dagen, wel een van de vervelendste.
Ondertussen is het zonnetje beginnen schijnen, de temperaturen stijgen weer naar een goede 105°F en het is een rit die probleemloos verloopt
Onderweg worden we net als elke chauffeur die op onze baan zit tegengehouden door de strenge grenswacht. Routinecontrole die zonder problemen verloopt.
Eens aangekomen in San Diego rijden we rechtstreeks naar het hard rock hotel, de kamers zagen er indrukwekkend uit op foto, de prijs is dan ook weer net iets duurder dan de gemiddelde kamer die we tot hiertoe genomen hebben. Maar het zit er bijna op dus we besluiten nog wat te profiteren van ons luxenleven.
Ondertussen is ons geluk al wel bekend tot in Belgie en jawel er is nog een kamer vrij we neme ze dus.
Paspoort afgeven, kredietkaart afgeven en alles komt goed toch?
Helaas... Kredietkaart geweigerd! Hebben we echt al zoveel uitgegeven?
Geen nood, we zijn met 2, dat betekent dus 2 kredietkaarten. Ook de 2de kan de kamer niet vrijkopen. Cash lukt echter wel, zo gezegd zo gedaan. En zo start ons luxenleven in San Diego.

Eens op de kamer rekenen we alle kasticketjes samen, waarna we zaten te trillen op ons bed. Niet van het verschot van de uitgaven, maar bleek dat we een kleine aardbeving meemaakten.
We reppen ons uit het hotel op zoek naar voedsel. Geen Mc donalds of soortgelijk te zien. En de meeste dingen zijn al gesloten, het is immers al 10uur geweest!
We vinden toch nog een klein fastfood achtig restaurantje waar ze ons macaroni met kaas willen serveren. De ober draagt een tshirtje van "Top Gun". Bleek dat enkele scènes uit de film hier in dit cafétje opgenomen zijn.
Met een kleine vrijwillige omweg raken we terug in het hotel.

Op naar dag 25 waar we een shoppingcenter met dezelfde grootte als onze provincie Limburg verkennen. Hierna wordt het terug tijd om de honger te laven en de dorst te spijzen.. Ofzo. Gelukkkig hebben we een gratis kaart van de stad bemachtigd bij de toeristische dienst. Wanneer we deze raadplegen lijkt hij getekend te zijn door een kleuter dus negeren we die en vertrouwen we op onze eigen navigatiekunde. Ja, dat risico durven we nemen! Dit had als resultaat dat we niet enkel de weg kwijt waren, maar ook elkaar. Uiteindelijk op de hotelkamer mekaar teruggevonden, nog wat voedzaam spul naar binnen gewerkt en dat was dan dag 25.

Dag 26 was de dag waarop Shamu z'n jarenlange geduld beloond werd: wij gingen hem eindelijk bezoeken. En hoe content was hij wel niet, daar in Seaworld San Diego: hij sprong, maakte salto's met z'n kameraden, wuifde, ... Een ware show! Nadien zijn we hem (of één van z'n vrienden, wie zal het zeggen) nog eens gaan bekijken in z'n overgrote badkuip. De rest van Seaworld mocht ons ook niet ontbreken dus zijn we maar gedag gaan zeggen aan de heren pinguins, vis, haai, flamingo, ... Als afsluiter van ons bezoek werd ons een heuse show voorgesteld met katten, honden, eenden, varkens en nog enkele andere huisdieren. Nadien nog snel een driedubbele burger met spek & kaas binnenspelen, gevolgd door de nodige liters frisdrank. Gezien we niet weten wat San Diego ons nog te bieden heeft, besloten we de GPS uit te zetten en wat rond te rijden.
Degenen die het al lezen van Dag 1 zullen weten dat dit niet anders kan dan fout lopen en deze keer was geen uitzondering. We besluiten om de "scenic route" te nemen die al snel eindigt op een doodlopend straatje dicht bij de zee. Wegenwerken!
We spurten weg en ons oog valt op een miniem bordje die zegt "library", of toch zoiets.. We herinneren ons dat de bibliotheek van San Diego enorm groot en vooral: gratis is. We volgen het bordje. Verkeersremmer na verkeersremmer, enorme helling en vreemdkijkende mensen doen ons vermoeden dat er alweer iets niet pluis is, maar wie weet wat??
Het bordje van daarnet herhaalt zich: "Laboratory A-D". Ah dat is er mis!
We verlaten het terrein, belanden onder andere op een wijkje met huizen voor studenten, gevolgd door de universiteit van San Diego. Enkele vreemde gezichten en lachbeurten later lijkt het alsof we het terrein eindelijk verlaten hebben.
Overmoedig (of lui) als we zijn, besluiten we de GPS te laten voor wat het is, want hey.. het is al een succesvolle dag geweest als het op navigeren aankomt, en zo terug naar het hotel te rijden. Dit ging verrassend goed, halen nog wat te eten en dumpen de auto bij de valet.

Dag 27:
De dag begint met tsjilpende vogels, kabbelend water, rustige wind en een lichte zonneschijn in de kamer. Wat in godsnaam is dit??
Iemand (we noemen geen namen) vond het voor het slapengaan nodig om de overgrote wekker eens te inspecteren. Het knopje "Natural Sounds" deed z'n werk blijkbaar overgoed, maar van een volumeknop of nog beter: STOP-knop, was er geen sprake.. De geluiden van de jungle hebben ons dus de hele nacht vergezeld.
Klaarmaken voor de aankomende dag, waar we al richting LA zullen sjeezen, onderbroken door pitstops op de USS Miday en het winkelen.
Dingen die we wegens praktische redenen (cabrio) niet konden kopen, zouden nu hun intrede maken.
ATM opzoeken en van winkel naar winkel rijden dus.
Ver uit san Diego raken we dus niet.

Morgen beter :)